Kapodokyanın görməli yerləri

Devrent Vadisi. Hayal Vadisi olaraq da bilinir.

Bura xarici turistin görməli olduğu yerdir. Buranın heyvanlara bənzəməsi sizi fantastik bir yuxuya aparır. Bir çox heyvan fiqurlarına bənzəyən pəri bacalarına baxın, sanki zooparkdan kənarda gəzirsiniz. Dəvə formasındakı nəhəng pəri bacaları vadinin ən mühüm simvollarından biridir. Təbiətin heykəltəraşlıq sənətinin şahidi olduğumuz dərədə insan fiqurları da var. “Devrent Vadisi” adı “çuxur və uçurum” deməkdir. Vadi tamamilə füsunkar mənzərələrlə doludur. Siz trekkingə və atlı safariyə gedə və gün batımında ay işığında xəyal edə bilərsiniz. Bu təbii gözəllikdə dincəlmək istəyirsinizsə, qəlyanaltılar və suvenirlər ala biləcəyiniz mağazalar da tapa bilərsiniz. Devrent Vadisi Avanos və Ürgüp bölgələri arasında Ürgüp yolunun üzərində yerləşir. Zelve Açıq Hava Muzeyini keçdikdən dərhal sonra Xəyallar Vadisinə çata bilərsiniz. Vadiyə yerli nəqliyyat üsulları və ya şəxsi avtomobilinizlə çata bilərsiniz.

Ortahisar Kalesi

Ortahisarın ortasında yerləşən qala dünyanın ilk çoxmərtəbəli yaşayış məntəqələrindən biridir. Het dövründə tarixi İpək Yolu karvanlarına sığınacaq və sığınacaq verən yerdir. Bu nəhəng Pəri Bacası qalası ilk dəfə hetlər tərəfindən oyulmuşdur. Sonrakı dövrlərdə inkişaf etdirilmiş və yeni mərtəbələr daha hündür həkk olunmuş və əlavələr edilmişdir. Bu günə qədər Romalılar, Bizanslılar, Səlcuqlular və Osmanlılar tərəfindən istifadə edilmişdir. Fateh Sultan Mehmetin ordu sərkərdələrindən İshak Paşa 1470-ci ildə ordusu ilə Kilikiya üzərinə yürüş edərkən Başhisar, Ortahisar, Uçhisar və Niğde qalalarını ələ keçirərək Karamanoğulları Bəyliyinə son qoyub Osmanlı hakimiyyətinə keçdi. Qəsəbə 1916-cı ildə bələdiyyə oldu və Osmanlı hakimiyyətinin sonuna qədər (1923) davam etdi. Bu tarixdən sonra Türkiyə Cümhuriyyətinin bir qəsəbəsi kimi əbədi şəxsiyyətini qazanmışdır. Şəhərin ortasında 1200 metr yüksəklikdə yerləşən qala şimal tərəfdən 85 metr aralıdadır. Cənub tərəfdən 120 m aralıdadır. Dünyada təbii gözəllik möcüzəsi sayılan kanyonlar və onları əmələ gətirən dərələr və dərələrlə əhatə olunub. Nevşehirin Ürgüp mahalının ən böyük və ən qədim şəhəri olan Ortahisar, Ürgüp Nevşehir yolu üzərində qurulmuş və Göreme xarabalıqlarına 2 km məsafədədir. Başhisar Ürgüp ilə Uçhisar arasında olduğu üçün Ortahisar adlanır. Qəsəbə Lalə dövründən əvvəl Ürgüp ilə birlikdə Niğde ilə birləşmiş, 1935-ci ildə Nevşehir 20.07.1954-cü ildə vilayət halına gəldikdən sonra Kayseriyə bağlanmışdır. Ürgüpdən 6 km, Nevşehirdən 15 km, Kayseridən 90 km, Ankaradan 270 km. uzaqda.

Kaymaklı Yeraltı Şehri

Nevşehirdən 20 kilometr aralıda, Kaymaklı qəsəbəsindədir. 8 mərtəbəlidir və birinci mərtəbəsi erkən dövrə aiddir. Roma və Bizans dövründə başqa əraziləri oyaraq genişləndirərək yeraltı şəhərə çevrilmişdir. Bu gün 4 mərtəbə ziyarətçilərin üzünə açıqdır. Tüf qayalarına oyulmuş bu yeraltı şəhərdə bir qrup insanın müvəqqəti yaşaması üçün lazımi sığınacaq şəraiti var. Dar dəhlizlərlə bir-birinə bağlanan otaqlar və zallar, şərab çənləri, su anbarları, mətbəx və ərzaq anbarları, havalandırma bacaları, su quyuları, kilsələr və xaricdən hər hansı təhlükənin qarşısını almaq üçün qapını içəridən bağlayan iri daş daşları var.

Göreme Açık Hava Müzesi

XANIM. II əsrin sonlarında Kapadokiyada xeyli sayda xristian icması var idi. Malatya və Kayseri bu dövrdə əhəmiyyətli yepiskop mərkəzləri olaraq görülürdü. Bunların arasında Kayseri (Ceaserea) əsrlər boyu xristianların mərkəzi olaraq əhəmiyyətini qoruyub saxlamışdır. 4-cü əsrdə Kayseri arxiyepiskopu olan Böyük Müqəddəs Basiliusun xristian təliminin təşkilində və ona yeni forma verilməsində böyük rolu olmuşdur. Əslində, bu gün də bəzi xristian icmaları və Qriqorian kilsəsinin üzvləri Böyük Müqəddəs Basiliusun yolu ilə gedirlər. O, aclıq dövründə bir tikə çörəyi olan xristiana “o çörəyi ikiyə böl, yarısını ac adama ver və özünü Allahın himayəsinə qoymağı” tövsiyə edib. Böyük Baziliy çox qapalı, təcrid olunmuş monastır həyatındansa, xalqa yaxın, onlarla təmasda olan həyata üstünlük verirdi; Bu zehniyyətin nəticəsi olaraq, qardaşları Nyssalı Qriqori və Nazianoslu Qriqorinin böyük səyləri ilə Kapadokiyada məskunlaşma mərkəzlərindən çox uzaqlarda monastır, kilsə və ibadətgahlar qurdu; Gündəlik namazların burada din xadimlərinin nəzarəti altında qılınmasını təmin edirdi. Böyük Bazilin dövründə Kapadokiyada ruhanilər Misir və Suriyada olduğu kimi imtiyazlı və xalqdan ayrı deyildilər. Tənhalıqda yaşayan rahiblərdən başqa digər ruhanilər də camaatla ibadət etməyə üstünlük verirdilər. Göremedə başlayan bu tip dini təhsil sistemi Soğanlı, İhlara, Açıksaray kimi xristian mərkəzlərində davam etdi. Kapadokya kilsələri freska adlandırdığımız divar rəsmləri ilə məşhurdur. Bu rəsmlər ümumiyyətlə iki mərhələdən ibarətdir. Birincidə rəsmlər birbaşa divara çəkilmiş və qırmızı oxradan istifadə edilmişdir. Bu tip rəsmlər müxtəlif bəzəklərdən, formalardan və simvollardan ibarətdir. İkincisi, qaya divarına suvaq, qum və saman qarışığı hazırlanmış və bu suvaq üzərində mövzular İncildən və Hz. İsanın həyatını əks etdirən səhnələr təsvir edilmişdir.